صنایع به طور مداوم در حال یافتن راه هایی برای بهبود کارایی و بهینه سازی مرکز داده هستند. برای کسانی که به یک راه حل با دسترسی بالا نیاز دارند، یک خوشه سرور افزونگی، قابلیت اطمینان و مقیاس پذیری را فراهم می کند.
![](../img/cms/DL360%20Gen10%20Plus/%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%B3%D8%B1%D9%88%D8%B1-%D8%A7%DA%86-%D9%BE%DB%8C-dl360-g10+.jpg)
یک خوشه سرور شامل گروهی از سرورها است که به طور همزمان تحت یک آدرس IP واحد کار می کنند. سرورهای خوشهای معمولاً برای سرورهایی استفاده میشوند که شامل فایلها، چاپها، پایگاههای داده و پیامها هستند. این خوشه ها حفاظت از داده ها را افزایش می دهند و ثبات پیکربندی خوشه را در طول زمان حفظ می کنند. خوشه بندی سرور همچنین در دسترس بودن بالاتر، تعادل بار مناسب و مقیاس پذیری سیستم را تضمین می کند.
هر سرور مرتبط با یک کلاستر، یک گره نامیده می شود که دارای هارد دیسک، رم و منابع CPU خاص خود برای فرمان است. اگر یک سرور درون خوشه از کار بیفتد، کار به راحتی می تواند به سرور دیگری منتقل شود. هنگامی که سرور دیگری کنترل می شود، خوشه ها زمان خرابی و قطعی را کاهش می دهند. از آنجایی که کار بدون وقفه است، کاربران می توانند به راحتی به منابع مربوط به سرور در هر لحظه دسترسی داشته باشند.
- آشنایی با قابلیت های خوشه بندی سرور
خوشهبندی سرور به محافظت در برابر قطعیهایی که در نتیجه خرابی نرمافزار، خرابی سختافزار و رویدادهای خارجی بر روی سایت فیزیکی سرور رخ میدهد، کمک میکند. یک خوشه سرور قادر است با خرابی های قطعی مانند:
- خرابیهای برنامه/سرویس: این قطعها در نتیجه خطاهای حیاتی مربوط به نرمافزار یا سرویسهایی که برای عملکرد سرور یا مرکز داده اساسی هستند رخ میدهد. خرابی برنامه/سرویس ممکن است ناشی از طیف وسیعی از عوامل باشد و به طور کلی اجتناب ناپذیر است.
- خرابی سخت افزار/سیستم: این نوع قطعی به دلیل خرابی سخت افزار فیزیکی که سرور روی آن کار می کند رخ می دهد. این خرابیها میتوانند در نتیجه گرمای بیش از حد، بهینهسازی ضعیف، یا پایان عمر محصول به پایان برسد. پردازندهها، حافظه، منابع تغذیه و هارد دیسکها به دلیل اهمیتی که در کارکرد سرور دارند، اجزای رایج خرابی هستند.
- خرابی های سایت: خرابی های سایت معمولاً به دلیل اتفاقاتی است که خارج از محیط مرکز داده رخ می دهد. این خرابی ها ناشی از مشکلات طبیعی، قطع برق و غیره است.
سه نوع خوشه سرور بر اساس نحوه اتصال سیستم خوشه (گره) به دستگاه مسئول ذخیره داده های پیکربندی وجود دارد.
1. Single Quorum Cluster - پرکاربردترین خوشه و همچنین به عنوان خوشه حد نصاب استاندارد شناخته می شود. این نوع دارای چندین گره با یک یا چند آرایه دیسک خوشه ای است که از یک دستگاه اتصال واحد (به نام گذرگاه) استفاده می کنند. یک سرور مدیریت و مالک هر یک از آرایههای دیسک خوشهای در داخل خوشه است.
2. خوشه مجموعه گره اکثریت - هر گره کپی خود را از داده های پیکربندی خوشه در خوشه مدیریت می کند. این نوع برای خوشه هایی با سرورهای مجزا که در مکان های جغرافیایی مختلف قرار دارند ایده آل است. این خوشه برای عملکرد به گذرگاه ذخیره سازی مشترک نیاز ندارد، زیرا هر گره یک نسخه تکراری از داده های حد نصاب را به صورت محلی ذخیره می کند.
3. Single Node Cluster - فقط شامل یک گره است و اغلب برای اهداف آزمایشی استفاده می شود. این نوع اغلب به عنوان ابزاری در توسعه و تحقیق برنامه های کاربردی خوشه ای استفاده می شود.
یک خوشه سرور در یک شبکه، افزونگی را فراهم می کند و تضمین می کند که یک خطا کل شبکه را خاموش نمی کند. خوشه بندی سرور به شما امکان می دهد بدون دخالت کاربر به طور خودکار از خرابی های قطعی بازیابی کنید. اگر مشکلی در یکی از سرورهای داخل کلاستر وجود داشته باشد، در دسترس بودن داده ها یا برنامه ها تأثیری نخواهد داشت. برای مراکز داده که نیاز به عملکرد بدون وقفه دارند، خوشه بندی سرور یک راه عالی برای پیکربندی و مدیریت سرورها است.
کلاسترینگ سرور و یا خوشه بندی سرور چیست؟
خوشه بندی سرور چیست و چگونه کار می کند؟
درباره خوشه بندی سرور خوشه سرور گروهی از دو یا چند سرور است که به گونه ای پیکربندی شده اند که در صورت خرابی یک سرور، سرور دیگری بتواند پردازش برنامه را به عهده بگیرد. سرورهای یک کلاستر گره نامیده می شوند. به طور معمول، این سرورها داده ها را روی یک دیسک یا آرایه دیسک مشترک ذخیره می کنند.
چرا از خوشه بندی سرور استفاده می کنیم؟
مزایای خوشه سرور چیست؟ یک محیط خوشهای با کمک به مدیریت خرابیهای سختافزار، برنامهها و سایت، زمان و در دسترس بودن را تضمین میکند. مزایای خوشه بندی سرور شامل انعطاف پذیری و مقیاس پذیری، در دسترس بودن و عملکرد، کاهش هزینه های فناوری اطلاعات و زیرساخت قابل تنظیم است.
تفاوت بین سرور و خوشه چیست؟
هم گروه های سرور و هم خوشه ها برنامه ها را در چندین گره توزیع شده اجرا می کنند. هنگام استفاده از یک گروه سرور، نمونه هایی از برنامه ها کاملاً از یکدیگر جدا می شوند. در یک پیکربندی خوشه، گره ها از یکدیگر آگاه هستند و اطلاعات مشترک را به اشتراک می گذارند و وضعیت ها را همگام می کنند.
انواع مختلف خوشه های سرور چیست؟
دو نوع معمولی خوشه سرور وجود دارد - دستی و خودکار. خوشههای دستی راهحل ایدهآلی نیستند زیرا پیکربندی دستی یک گره به IP داده و آدرس یکسان همراه با خرابی است. حتی یک توقف 2 تا 5 دقیقه ای می تواند گران یا احتمالاً بحرانی باشد.
چگونه یک خوشه سرور بسازیم؟
مدیر سرور را راه اندازی کنید. در منوی Tools، Failover Cluster Manager را انتخاب کنید. در قسمت Failover Cluster Manager، در قسمت Management، Create Cluster را انتخاب کنید. Create Cluster Wizard باز می شود.
مزایا و معایب خوشه سرور چیست؟
مزیت اصلی یک راه حل خوشه ای بازیابی خودکار از شکست است، یعنی بازیابی بدون دخالت کاربر. معایب خوشه بندی پیچیدگی و ناتوانی در بازیابی از خرابی پایگاه داده است.
تفاوت بین خوشه بندی سرور و در دسترس بودن بالا چیست؟
GitHub Enterprise Server High Availability Configuration (HA) یک پیکربندی failover اولیه/ثانویه است که افزونگی را فراهم میکند در حالی که Clustering با توزیع بار خواندن و نوشتن در چندین گره، افزونگی و مقیاسپذیری را فراهم میکند.
خوشه بندی سرور چگونه کار می کند؟
خوشه بندی سرور با گروه بندی چندین سرور مستقل، معروف به گره، در یک خوشه واحد برای افزایش قابلیت اطمینان، عملکرد و مقیاس پذیری کار می کند. در اینجا نحوه عملکرد آن به طور معمول آمده است:
- پیکربندی گره: هر سرور درون خوشه (گره) به طور یکسان با همان سیستم عامل، برنامه ها و داده ها پیکربندی شده است. این امر ثبات را در تمام گره های درون خوشه تضمین می کند.
- توزیع بار: درخواستها یا وظایف دریافتی بین گرههای خوشه توزیع میشوند. این توزیع بار را می توان بر اساس عواملی مانند بار سرور، منابع موجود و شرایط شبکه به صورت پویا مدیریت کرد.
- افزونگی و تحمل خطا: خوشهبندی سرور با داشتن گرههای متعددی که قادر به مدیریت حجم کاری یکسان هستند، افزونگی را فراهم میکند. اگر یک گره از کار بیفتد یا بیش از حد بارگذاری شود، بار کاری می تواند به طور خودکار به گره های دیگر درون خوشه منتقل شود و عملکرد مداوم بدون وقفه را تضمین کند.
- در دسترس بودن بالا: با توزیع بار کاری در چندین گره، خوشه بندی سرور، دسترسی بالای خدمات را تضمین می کند. اگر یک گره از کار بیفتد، سایر گرههای درون خوشه میتوانند بهطور یکپارچه کنترل را به دست گیرند و زمان خرابی را به حداقل برسانند و در دسترس بودن سرویس را برای کاربران حفظ کنند.
- مکانیزم Failover: در صورت خرابی گره، یک مکانیسم failover درخواستهای دریافتی را به گرههای موجود درون خوشه هدایت میکند. این فرآیند اغلب خودکار و شفاف برای کاربران نهایی است و خدمات بدون وقفه را تضمین می کند.
- مقیاس پذیری: خوشه بندی سرور امکان مقیاس پذیری آسان را با افزودن یا حذف گره ها در صورت نیاز فراهم می کند. گرههای اضافی را میتوان به خوشه اضافه کرد تا با افزایش حجم کار یا تقاضای کاربر، انعطافپذیری و مقیاسپذیری را برای سیستم فراهم کند.
به طور کلی، خوشهبندی سرور، قابلیت اطمینان، کارایی و مقیاسپذیری را با توزیع بار کاری در چندین گره، ارائه افزونگی و تحمل خطا، و فعال کردن Failover بدون درز در صورت خرابی گره، بهبود میبخشد. این معماری به طور گسترده در محیط های سازمانی برای اطمینان از دسترسی بالا و عملکرد مداوم خدمات حیاتی استفاده می شود.
![](../img/cms/DL360%20Gen10%20Plus/%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%B3%D8%B1%D9%88%D8%B1-HPE-ProLiant-DL360-Gen10-Plus-server.jpg)
خوشه بندی سرور با گروه بندی چندین سرور مستقل، معروف به گره، در یک خوشه واحد برای افزایش قابلیت اطمینان، عملکرد و مقیاس پذیری کار می کند.
چگونه خوشه های سرور در دسترس بودن بالا را فراهم می کنند؟
خوشه های سرور با استفاده از مکانیسم های افزونگی و شکست، دسترسی بالایی را فراهم می کنند. در اینجا راه های کلیدی وجود دارد که خوشه های سرور از در دسترس بودن بالا اطمینان حاصل می کنند:
- افزونگی: خوشه های سرور دارای چندین گره با تنظیمات و منابع مشابه هستند. هر گره در خوشه قادر است بار کاری را به طور مستقل مدیریت کند. این افزونگی تضمین میکند که اگر یک گره از کار بیفتد یا در دسترس نباشد، گره دیگری میتواند درخواستها را تصاحب کند و به ارائه خدمات ادامه دهد. با توزیع بار کاری در چندین گره، خوشهها میتوانند با شکستها بدون تجربه خرابی مقابله کنند.
- Failover: هنگامی که یک گره در خوشه از کار می افتد یا پاسخگو نمی شود، یک مکانیسم Failover شروع می شود. مدیر خوشه یا متعادل کننده بار خرابی را تشخیص داده و درخواست های دریافتی را به گره های موجود هدایت می کند. این فرآیند failover به طور خودکار و شفاف برای مشتریان اتفاق می افتد و خدمات بدون وقفه را تضمین می کند. گره شکست خورده را می توان در حالی که خوشه به کار خود ادامه می دهد تعمیر یا جایگزین کرد.
- Load Balancing: خوشه های سرور از متعادل کننده های بار برای توزیع درخواست های دریافتی در سراسر گره های فعال استفاده می کنند. الگوریتمهای متعادل کننده بار، حجم کار را به طور مساوی توزیع میکنند و از هجوم هر گره منفردی جلوگیری میکنند. این مکانیزم متعادل کننده بار به بهینه سازی استفاده از منابع کمک می کند و تضمین می کند که هیچ گره منفردی به یک نقطه شکست تبدیل نمی شود. اگر یک گره بیش از حد بارگذاری شود یا پاسخگو نباشد، متعادل کننده بار درخواست ها را به سایر گره های موجود هدایت می کند و در دسترس بودن بالا را حفظ می کند.
- نظارت و بررسی سلامت: خوشه های سرور به طور مداوم سلامت و عملکرد هر گره را نظارت می کنند. ابزارهای مانیتورینگ به طور مرتب در دسترس بودن و پاسخگویی گره ها را بررسی می کنند. اگر یک گره نتواند پاسخ دهد یا رفتار غیر طبیعی از خود نشان دهد، ناسالم در نظر گرفته می شود. سپس مدیر خوشه یا سیستم مانیتورینگ میتواند فرآیند failover را برای اطمینان از خدمات بدون وقفه با انتقال بار کاری به گرههای سالم راهاندازی کند.
- ذخیرهسازی مشترک: خوشههای سرور اغلب از سیستمهای ذخیرهسازی مشترک، مانند شبکه فضای ذخیرهسازی مشترک (SAN) یا سیستم فایل توزیع شده استفاده میکنند. این ذخیره سازی مشترک به چندین گره اجازه می دهد تا به داده های مشابه دسترسی داشته باشند و به اشتراک بگذارند. اگر یک گره از کار بیفتد، گره دیگری می تواند به طور یکپارچه به داده های به اشتراک گذاشته شده دسترسی پیدا کند و از ثبات داده ها اطمینان حاصل کند و اختلالات را به حداقل برساند.
خوشه های سرور با ترکیب افزونگی، مکانیسم های شکست، تعادل بار و ذخیره سازی مشترک، یک زیرساخت بسیار در دسترس ایجاد می کنند. این ویژگیها با هم کار میکنند تا اطمینان حاصل کنند که حتی اگر گرههای جداگانه با شکست یا اختلال مواجه شوند، خوشه بهعنوان یک کل عملیاتی میماند و خدمات بدون وقفه را به مشتریان ارائه میدهد.
خوشه های سرور چگونه تعادل بار را ارائه می کنند؟
خوشه های سرور تعادل بار را با توزیع موثر فراهم می کنند
استفاده از ترافیک ورودی یا پرس و جوهای پردازش داده در چندین گره در سیستم. این کار استفاده بهینه از منابع را تضمین می کند و از سرخوردگی هر گره منفردی جلوگیری می کند. در اینجا نحوه دستیابی به توازن بار توسط خوشه های سرور آورده شده است:
- راه اندازی Active-Active یا Active-Passive: خوشه های سرور را می توان در یک راه اندازی فعال-فعال یا فعال-غیرفعال پیکربندی کرد. در یک پیکربندی فعال-فعال، تمام گرههای درون خوشه به طور فعال به ترافیک یا پردازش درخواستها به طور همزمان سرویس میدهند. این امکان متعادل کردن بار فوری را فراهم می کند زیرا بار کاری ورودی به طور مساوی بین گره های فعال توزیع می شود. در مقابل، یک راهاندازی فعال - غیرفعال یک گره را به عنوان فعال تعیین میکند در حالی که بقیه تا زمانی که نیاز باشد غیرفعال میمانند. در صورت بار کاری بیش از حد بر روی گره فعال، ترافیک را می توان به طور یکپارچه به گره های غیرفعال هدایت کرد و توزیع بار کارآمد را تضمین کرد.
- متعادل سازی بار خودکار: تعادل بار در خوشه های سرور را می توان خودکار کرد تا به طور یکپارچه بار کاری اضافی را به سایر گره های موجود در سیستم تغییر دهد. تنظیمات تعادل بار خودکار امکان نظارت در زمان واقعی عملکرد گره و الگوهای ترافیک را فراهم می کند. هنگامی که یک گره به محدودیت ظرفیت خود می رسد یا با مشکلاتی مواجه می شود، درخواست های دریافتی به طور خودکار به سایر گره های موجود هدایت می شوند. این تعادل بار پویا تضمین می کند که منابع به طور موثر مورد استفاده قرار می گیرند و از هر نقطه خرابی در خوشه جلوگیری می کند.
- پیکربندی دستی: در حالی که کمتر رایج و کارآمدتر است، پیکربندی های متعادل کننده بار دستی شامل توزیع مجدد دستی بار کاری بین گره های خوشه ای است. این رویکرد مستلزم مداخله انسانی برای شناسایی گره های بارگذاری شده و پیکربندی دستی سیستم برای هدایت ترافیک به سایر گره های موجود است. با این حال، متعادلسازی بار دستی میتواند منجر به خرابی شود و معمولاً برای سیستمهای حیاتی که عملیات مداوم ضروری است، توصیه نمیشود.
- تعمیر و نگهداری پیشگیرانه: خوشههای سرور از شیوههای نگهداری پیشگیرانه برای بهینهسازی کارایی تعادل بار استفاده میکنند. نظارت مستمر بر عملکرد گره، استفاده از منابع و ترافیک شبکه به مدیران این امکان را میدهد تا پیش از اینکه بر عملکرد سیستم تأثیر بگذارند، به طور فعال گلوگاهها یا مسائل بالقوه را شناسایی و برطرف کنند. با پرداختن پیشگیرانه به این مسائل، خوشه های سرور می توانند تعادل بار بهینه را حفظ کرده و از دسترسی بی وقفه خدمات اطمینان حاصل کنند.
به طور کلی، خوشههای سرور تعادل بار را از طریق راهاندازیهای فعال-فعال یا فعال-غیرفعال، مکانیسمهای تعادل بار خودکار و شیوههای نگهداری پیشگیرانه فراهم میکنند. این استراتژی ها توزیع کارآمد بار کاری را در گره های متعدد درون خوشه تضمین می کند، عملکرد، مقیاس پذیری و قابلیت اطمینان سیستم را به حداکثر می رساند.
خوشه های سرور با توزیع موثر ترافیک ورودی یا پرس و جوهای پردازش داده در چندین گره در سیستم، تعادل بار را فراهم می کنند.
اینجا می توانید در مورد خرید سرور فیزیکی بیشتر مطالعه کنید.خرید کامپوتر سرور هم اینجا مطالعه کنید.
در نتیجه، خوشههای سرور با ارائه راهحلهای با کارایی بالا، تحملپذیر خطا و مقیاسپذیر برای سازمانها، نقش مهمی در محیطهای محاسباتی مدرن دارند. با گروه بندی چندین سرور مستقل در یک خوشه، کسب و کارها می توانند قابلیت اطمینان را افزایش دهند، عملکرد را بهبود بخشند و از عملکرد مستمر سرویس های حیاتی اطمینان حاصل کنند.